ខេត្តព្រះវិហារ៖ ក្នុងស្មារតីជាតិដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ ពិធីអបអរសាទរខួប ១៨ឆ្នាំ នៃការចុះរមណីយដ្ឋានប្រាសាទព្រះវិហារដ៏សក្ការៈ ចូលក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោករបស់អង្គការយូណេស្កូ (UNESCO) ត្រូវបានប្រារព្ធឡើងយ៉ាងមហោឡារិក ក្រោមអធិបតីភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ លោកជំទាវបណ្ឌិតសភាចារ្យ ភឿង សកុណា រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ នៅសារមន្ទីរធម្មជាតិសាកលសម្តេចតេជោ ស្ថិតក្នុងស្រុកជាំក្សាន្ត ខេត្តព្រះវិហារ នាថ្ងៃទី៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៦ នេះ។
ព្រឹត្តិការណ៍ជាប្រវត្តិសាស្ត្រនេះ មានការចូលរួមជាកិត្តិយសពី ឯកឧត្តម ប្រាក់ សុវណ្ណ ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាខេត្ត, ឯកឧត្តម គីម រិទ្ធី អភិបាលនៃគណៈអភិបាលខេត្តព្រះវិហារ និងឯកឧត្តម គង់ ពុទ្ធិការ អគ្គនាយកអាជ្ញាធរជាតិព្រះវិហារ។ លើសពីនេះ កម្មវិធីក៏មានការអញ្ជើញចូលរួមពី លោកប្រធានការិយាល័យយូណេស្កូប្រចាំកម្ពុជា ឯកឧត្តម លោកជំទាវ សហប្រធាន និងសមាជិកនៃគណៈកម្មាធិការសម្របសម្រួលអន្តរជាតិ ដើម្បីការថែរក្សាការពារ និងអភិវឌ្ឍន៍រមណីយដ្ឋានប្រាសាទព្រះវិហារ (ICC-Preah Vihear) ព្រមទាំងថ្នាក់ដឹកនាំ មន្ត្រីរាជការ និងកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់។
ព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងការដឹងគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅ
ការចុះបញ្ជីប្រាសាទព្រះវិហារជាបេតិកភណ្ឌពិភពលោក កាលពីថ្ងៃទី៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៨ គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏មានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបានសម្រាប់ប្រជាជាតិខ្មែរទាំងមូល។ ពិធីរំលឹកខួបឆ្នាំនេះ មិនត្រឹមតែធ្វើឡើងដើម្បីរំលឹកឡើងវិញនូវទំព័រប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏រុងរឿងនោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាការសម្តែងនូវការដឹងគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុត ចំពោះកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងឥតឈប់ឈររបស់ក្រុមការងារជាតិ និងអន្តរជាតិ ដែលបានលះបង់កម្លាំងកាយចិត្តក្នុងការថែរក្សា ការពារ និងអភិវឌ្ឍរមណីយដ្ឋានប្រាសាទព្រះវិហារជាទីសក្ការៈ ឱ្យរក្សាបាននូវទម្រង់ដើម និងតម្លៃជាសកល។
តាមរយៈយន្តការនៃគណៈកម្មាធិការ ICC-Preah Vihear កម្ពុជានៅតែបន្តសហការយ៉ាងស្អិតល្មួតជាមួយដៃគូអន្តរជាតិ ដើម្បីធានាថា រចនាសម្ព័ន្ធស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យនៅលើកំពូលភ្នំដងរែកមួយនេះ នឹងត្រូវដំកល់ទុកជាមរតកមនុស្សជាតិដ៏រឹងមាំសម្រាប់ជំនាន់ក្រោយៗទៀត។
សារអប់រំដាស់តឿនស្មារតី៖ ភារកិច្ចរួមរបស់កូនខ្មែរគ្រប់រូប
លើសពីពិធីការផ្លូវការ ខ្លឹមសារស្នូលនៃខួបលើកទី១៨ នេះ គឺការបញ្ជ្រាបសារអប់រំ និងដាស់តឿនស្មារតីយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅកាន់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរគ្រប់រូប ទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេស។ ថ្នាក់ដឹកនាំក្រសួងវប្បធម៌ និងរដ្ឋបាលខេត្ត បានគូសបញ្ជាក់ថា និរន្តរភាពនៃវប្បធម៌ និងអរិយធម៌ដ៏ថ្កុំថ្កើងរបស់ជាតិ គឺអាស្រ័យទាំងស្រុងលើមនសិការ និងការចូលរួមរបស់ពលរដ្ឋម្នាក់ៗ។
វប្បធម៌គឺជាអត្តសញ្ញាណ និងជាព្រលឹងជាតិ។ ការការពារប្រាសាទបុរាណដែលជាមរតកដូនតា មិនមែនជាកាតព្វកិច្ចដាច់ដោយឡែករបស់ស្ថាប័នជំនាញ ឬរាជរដ្ឋាភិបាលនោះឡើយ ប៉ុន្តែវាគឺជាតួនាទីដ៏វិសុទ្ធដែលកូនខ្មែរគ្រប់រូបត្រូវមាននៅក្នុងបេះដូង។ ការស្វែងយល់ ការស្រឡាញ់ និងការចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងការថែរក្សាវប្បធម៌ និងអរិយធម៌ខ្មែរ គឺជាខឿនការពារដ៏រឹងមាំបំផុត ដែលធ្វើឱ្យមរតកដ៏រុងរឿងរបស់យើង បន្តរស់រានមានជីវិតជាអមតៈ។
ការបណ្តុះស្មារតីដល់យុវជនជំនាន់ក្រោយ
ទន្ទឹមនឹងការរៀបចំកម្មវិធីនៅទីតាំងសំខាន់ៗ ថ្នាក់ដឹកនាំក៏បានជំរុញឱ្យមានការបញ្ជ្រាបការយល់ដឹងអំពីតម្លៃបេតិកភណ្ឌនេះ ទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សារបស់សិស្សានុសិស្ស និងសកម្មភាពសហគមន៍មូលដ្ឋានផងដែរ។ ការធ្វើបែបនេះ គឺដើម្បីបណ្តុះគំនិតឱ្យយុវជនជំនាន់ក្រោយមានមោទនភាពចំពោះឫសគល់របស់ខ្លួន និងក្លាយជាអ្នកបន្តវេនការពារទ្រព្យសម្បត្តិវប្បធម៌ដ៏មានតម្លៃរបស់កម្ពុជាដោយក្តីស្ម័គ្រចិត្ត និងក្តីស្រឡាញ់៕ដោយ សួន ពិសិត
